بینداخت آن همه رخت دل تو

دلا معشوق را در جان نشان تو

نثارش کن ز چشم در فشان تو

چو او بنشست بر تخت دل تو

تو از شادی او از جای میرو

گهی بر سر گهی بر پای میرو

تماشا می کن و می خور جهانی