مرا بر پشتی چون تو رسولست

یکی حبشی بر پیغامبر آمد

که توبه می کنم وقتش درآمد

اگر عفوست وگر توبه قبولست

پیمبر گفت چون تو توبه کردی

یقین می دان که آمرزیده گردی

دگر ره گفت آن حبشی که آنگاه