دلت نگرفت یا رب ز آفریدن

زبان بگشاد کای داننده راز

چو نیست این آفرینش را سری باز

ترا تا کی ز بردن و آوریدن

مرا گوئی چو رفتی زین جهان تو

نشانی باز ده ما را بجان تو

چو جانم بی جهان ماند از جهان باز