حسن را درد دل در دل فزون شد

بنام آن گبر شمعون بود در جمع

همه سر پیش آتش داشت چون شمع

چو بیماری او از حد برون شد

بدل گفتا که باید رفت امروز

عیادت را و پرسیدن در آن سوز

چه گر گبری ز بی سرمایگانست