حسن بنوشت خطی و نکو کرد

دهد در جنتم تشریف دیدار

من ایمان آرم و با راه آیم

ولی چون خط دهی آنگاه آیم

پذیرفتاری مقصود او کرد

دگرباره بگفت ای شیخ دین دار

عدول بصره می باید بیکبار