که نادانسته خطی باز دادم

نخفت آن شب حسن در فکر می بود

همه شب در نماز و ذکر می بود

بدل می گفت زیرک اوستادم

دلیری کردم و از جهل بود آن

ندانم تا قوی یا سهل بود آن

چو می ترسم که من خود غرقه می رم