یقینش شد که ملکش جز فنا نیست

وگرنه بر تو زخم آید ز هر سوی

چو کیخسرو ازان راز آگهی یافت

ز ملک خویش دست خود تهی یافت

که در دنیا بقا را هم بقا نیست

چو صحرای خودی را سد خود دید

قبای بیخودی بر قد خود دید