بزاری سنگ گفتا غرقه گشتم

مگر سنگ و کلوخی بود در راه

بدریائی در افتادند ناگاه

کنون با قعر گویم سرگذشتم

ولیکن آن کلوخ از خود فنا شد

ندانم تا کجا رفت و کجا شد