ندید ازهیچ سو یک پاسبان را

که در سرما بدین درکیست خفته

چو سلطان سر ازان خیمه بدر کرد

درو هم برف و هم سرما اثر کرد

مگر یک خفته بیدار جان را

قبائی از نمد افکند در بر

ز میخ خیمه بالش خاک بر سر