چو این تلخی نخواهد شد ز کامم

تو دانی کز خلالت رسته باشم

شکر آن را بکار آید که از قهر

نباید خوردنش یک شربتی زهر

تو دانی کین شکر باشد حرامم

کلاه آن را بود لایق که سر داشت

و یا از سر سرموئی خبر داشت