ز مردانش یکی در پیش آمد

چو ابراهیم این بشنود درحال

چو مرغی میزد از دهشت پر و بال

گه از خود رفت و گه با خویش آمد

ازو پرسید کای سلطان دین تو

چه افتادت که افتادی چنین تو

چنین گفتا که چون گفت این بندهم