امل چون شاخ زد جاوید امان خواست

خداوند تو آمد بنده من

چو از حرص و امل درنده باشی

به پیش بنده من بنده باشی

ز تو آب حیات از بهر آن خواست

ولی حرصت جهان می خواست ازتو

سپه چندین ازان می خواست از تو