چو مال خویش از حد بیش می دید

فزون از صد هزارش نقد در خاک

فزون از صد هزار دیگرش بود

که پیش مردمان کشورش بود

سرای خویش و مال خویش می دید

بدل گفتا که بنشین و همه سال

بخور خوش تا ازان پس چون شود حال