اگر باید دگر آنگه بکوشم

بدل گفتا که بنشین و همه سال

بخور خوش تا ازان پس چون شود حال

چو شد این مال خرج خورد و پوشم

چو خوش بنشست تا زر می خورد خوش

بشادی نفس را می پرورد خوش

چو با خود کرد این اندیشه ناگاه