امانش داد چندانی که یک حرف

نبودش مهل و مقصودی ندید او

بآخر گفت می خواهم امانی

که تا یک حرف بنویسم زمانی

نوشت از خون چشم خود بشنگرف

که هان ای خلق عمر و روزگاری

که می دادم بها سیصد هزاری