چنان آن بیضها زیر پر آرد

شود از چشم مردم ناپدیدار

یکی بیگانه مرغی آید از راه

نشیند بر سر آن بیضه آنگاه

که تا روزی ازو بچه برآرد

چنانشان پرورد آن دایه پیوست

که ندهد هیچکس را آن قدر دست