که تا از هر بدی اندر ره راز

ز خود میرو همی با خویش می آی

که درهر بیخودی و در خودی تو

کنی از پس جهانی پر بدی تو

جهانی نیکوئی یابی عوض باز

بهرچت او دهد دلشاد می باش

وگر ندهد خوش و آزاد می باش