مرا از دست دادی بس خطا بود

درونم بود دو گوهر قوی حال

که هر یک داشت وزن بیست مثقال

مرا گر کشتئی گوهر ترا بود

دل آن مرد خونین شد ز غیرت

گرفت انگشت در دندان حیرت

بصعوه گفت باری آن سیم حرف