کشید آن سرمه وچشمش چنان شد

پس از ده روز و ده شب خانه یافت

درش بگشاد و طاقی درمیان بود

در او آن طبل بود و سرمه دان بود

که عرش و فرش در حالش عیان شد

امیری بود پیشش ایستاده

مگر زد دست بر طبل نهاده