رسیدی شربتی زان چشمه نیزت

چو قدر آن قدر نشناختی تو

ز چشم خویش دور انداختی تو

اگر آن همچو جان بودی عزیزت

ولیکن غم مخور دو حرف بنیوش

که به از آب حیوان گر کنی نوش

چنین ملکی و چندینی سیاست