مگر با آرزو پیوسته گردی

بدو گفتند رو رو حیله ساز

تن خود را بدریائی درانداز

که تا از هستی خود رسته گردی

چنین گفت او که بس روشن بود آن

که هرچ از من بود چون من بود آن

هلاک خود بخود کردن نه نیکوست