نگونساری خویشش چون یقین شد

که شرحش پیرزن را در زبانست

بگفت این و بتوبه راه برداشت

بکلی دل ز مال و جاه برداشت

بکنجی رفت و از مردان دین شد

بسی تو خواجگی کردی نهانی

گدائی، خواجگی کردن ندانی