زنش گفتا گر اهل رازئی تو

یکی عورت طواف خانه می کرد

نظر افکند بر رویش یکی مرد

چنین دم کی بمن پردازئی تو

ولی آگه نه تو بی سر و پای

که از که بازماندستی چنین جای