چو شب بگذشت پاسی شاه سنجر

ولیکن داشت پیوندی بدو شاه

شبی در مرغزار رادکان بود

به پیش سنجر خسرو نشان بود

برای خواب آمد سوی بستر

مهستی نیز رفت از خدمت شاه

بسوی خیمه خاص آمد آنگاه