که می بینم بهر موئی بلائی

امان می خواست از عجز و نیازی

که ریزد آب و بگزارد نمازی

که یا رب در چنین وقتی وجائی

ببین تاتیغ قهرت بر سر دار

چه می آرد برویم آخر کار

تو از قهرم چنین حیران گرفته