خوشی با نقد این الوقت می ساز

که بر نسیه کسی ننهاد بنیاد

چو یک نقطه ست از عمر تو بر کار

هزاران چرخ زن بر وی چو پرگار

چو بیکاران به پیش و پس مشو باز

اگر تو پس روی و پیش آئی

بلای روزگار خویش آئی