اگرچه روستم را دل بپژمرد

که انجامش بزاری مرگ باشد

جهان پر نوش داروی الهی

مکش خود را بزهر پادشاهی

چه سود ازنوش دارو چون پسر مرد

طلب کن ای پسر ملکی دگر را

که سر باید برید آنجا پسر را