نشستند آن بزرگان خردمند

وگر دلشاد گردم نیز از بخت

چو در وی بنگرم غمگین شوم سخت

حکیمان زو امان جستند یک چند

بسی اندیشه و فکرت بکردند

بسی خونابه حسرت بخوردند

بآخر اتفاقی جزم کردند