شهش گفتا که شیخا من ندانم

نسازد خویشتن را پی پیازی

که تا زان پی پیاز آن زن زال

بنستانی تو چیزی در همه حال

که چون از پی پیازی می ستانم

چنین گفت او که زالی ناتوانی

بخون دل بریسید ریسمانی