درمنه بایدم اما درم نه

چرا چیزی دهی از پیشگاهم

که در حالم بسوزد، می نخواهم

من از تو عدل می خواهم ستم نه

اگر تو همتی داری چو مردان

بهمت خویشتن را مرد گردان

ز شاهت گر امید زر و سیمست