چو ابرش گرم کردی در دویدن

زبان بگشاد وشه را گفت در حال

که گر با من نه استی ای شه امروز

نه استم با تو من فردا در آن سوز

که در گرد تو می نتوان رسیدن

اگر فردا بسی مرکب بتازی

تو هم در گرد من نرسی چه سازی