شدم یاران خود را پیش خواندم

ز هیبت شد دو دستم سست حالی

بدل گفتم که ای غافل بپرهیز

چه جای این رسن بازیست، برخیز

سخن از حال آن درویش راندم

همه جمع آمدند و با دلی پاک

گلیمش را کفن کردند در خاک