که از هندسه بهره دارد بسی

سواریم و گردیم و اسپ افگنیم

کسی را که دانا بود بشکنیم

ستاره شمر نیست چون ما کسی

پر از مهر شاهست ما را روان

به زیر اندرون تازی اسپان دمان

همه پیش فرزند تو بنده ایم