بتر آن گل که سازندش تنوری

یقین می دان که آن از خاک گوریست

خنک آن گل که گرچه یافت تابی

ولیکن کوزه شد از بهر آبی

که هر ساعت بتابندش بزوری

بگورستان نگر تا درد بینی

جهانی زن جهانی مرد بینی