که این زن در میان دو جهانست

نه ملک تست، ملک آن جهانست

چو افتد زن بدرد زه از آغاز

چنین گویند خلق از حال او باز

که یک پایش درین، دیگر درآنست

تو هم ای بی خبر تا درجهانی

میان دو دمت دایم چنانی