نمی جنبد خوشی ساکن نشستست

چو می داند که او را نیز ناگاه

بخواهندش بریدن سر درین راه

چگونه فارغ و ایمن نشستست

نگه کن تا بآدم پشت بر پشت

که چندین طفل عالم در شکم کشت

بسی میرند جسم مور داده