نمی دانم سراپای جهان من

عجایب نامه این هفت پرگار

مرا در خون بگردانید صد بار

ز سر تا پای رفتم هر زمان من

چو گوئی بی سر و بی پای ازانم

که سر از پای و پای از سر ندانم

چو جان اینجا نفس از خود نهان زد