وزان تحصیل در تقصیر ماندست

کنون چون گشت جهل خود عیانش

عرق می ریزد ازتشویر جانش

میان خجلت و تشویر ماندست

بر آن در حلقه چون هفت آسمان زد

ز دانش لاف آنجا کی توان زد

چو نه انجام پیداست و نه آغاز