که می بایست آن اندر نهفتم

بایشان گفت من مردی غریبم

جهودم وز شریعت بی نصیبم

مگر ناگفتنی چیزی بگفتم

وگرنه از چه می گرئید چندین

که من آگه نیم زین شیوه دین

عمر گفتش که این گریه نه زانست