ولیکن هفته ایست ای مرد مضطر

که من آگه نیم زین شیوه دین

عمر گفتش که این گریه نه زانست

که از تو هیچ خرده درمیانست

که تا رفتست از دنیا پیمبر

چو بشنیدیم نامش از زبانت

همه جانها بخست از غم چو جانت