که بی او مانده ایم از قطره کم

دریغا نور چشم عالم افروز

که بی اوذره گشتیم امروز

دریغا آنچنان دریای اعظم

چو گشت آن پیر را راز آشکاره

بیک ره کرد جامه پاره پاره

نه چندان ریخت او از چشم باران