گشاده مرگ بر جانم کمینی

که می کوبد در چون من اسیری

نشسته بر سر کهنه حصیری

که می کوبد در چون من حزینی

بگفتند آنچه بود القصه یکسر

چنین گفت او که حق گوید پیمبر

که آن ساعت که جان با دادگر داد