ولی رویم نه بیند آن نکوخواه

که آن ساعت که جان با دادگر داد

بزیر لب ازین حالم خبر داد

که ما را عاشقی می آید از راه

بدو ده این مرقع، کین تمامش،

به نیکوئی ز ما برسان سلامش

مرقع چون بدو دادند پوشید