جلاب آرید و در وی زهر آنگاه

خطی آرد بنام خود بر آنجا

چنان باید که کوی شهر و بازار

همه بصره بیارائی بیکبار

برو ریزید و برگیریدش از راه

منادی گر زهر سو برنشانید

که می گویند واسپش می دوانید