کنون هر دم ازان دردم دریغست

دگر بر گور او باشم فتاده

دریغا مرد زر و زور بودم

کمال او ندیدم کور بودم

شبانروزی ازان مردم دریغست

اگر تو ذره داری ازین درد

زمان عشق بازی این چنین گرد