کمی تو از درخت گل درین کار

ترا جز خون دل خوردن دریغست

چو در پای تو خار از بهر ما شد

گلی می دان که با تو در قبا شد

که سالی بر امید گل کشد خار؟

ز لیلی خار در پایت شکسته

به از صد گل ز غیری دسته بسته