ازین سختی نیاسودم زمانی

منم حیان بن معبد چنین زار

هزار و هشتصد سالست ای پاک

که تا من مرده ام افتاده در خاک

ندیدم خویش را یک دم امانی

مسیحش گفت ای شوریده خوابت

چرا کردند چندینی عذابت