زبان را در دهان مرده افکند

کفن از روی آن نو مرده برداشت

محل شهوتش را پرده برداشت

چو زیر آهنگ را در پرده افکند

شبی در صحبتش بگذاشت تا روز

خوشی لب بر لبش میداشت تا روز

همه شب منتظر صد ماه پیکر