که بشکافد زمین او را کند خاک

چو الحق قصه ناکامش افتاد

ز خجلت لرزه بر اندامش افتاد

همه آن بود میلش از دل پاک

ولیکن کار چون افتاده بودش

نبود از خجلت و تشویر سودش

مرا هم هست صبر ای مرد غم خور