مرا هم هست صبر ای مرد غم خور

که بشکافد زمین او را کند خاک

ولیکن کار چون افتاده بودش

نبود از خجلت و تشویر سودش

که تا آید ببالین تو لشکر

دران ساعت بدانی و به بینی

که با که کرده این هم نشینی